vrijdag 11 maart 2016

Media

Het is voor ons, op onze oude dag, bijna niet meer bij te houden wanneer ons kroost in de media verschijnt. Kon ik onlangs nog gewag maken van een paginagroot interview van onze oudste zoon in de NRC, vandaag was het raak voor de jongste, die zowel bij RTV Oost als bij Radio 1 aan het woord kwam.

Het went wel, maar niet snel.

RTV Oost (met filmpje!)

Radio 1

Deze talentvolle politicus heeft ook nog een maandelijkse 
column bij de lokale omroep in Zwolle, trouwens.


(niet af te spelen, volg de link naar RTV Oost)

dinsdag 8 maart 2016

Pak

De laatste decennia leid ik een garderobe-technisch gezien zeer overzichtelijk leven. Ik heb altijd een spijkerbroek, een t-shirt en een trui aan van een boetiekje  in Vries, dat Welkoop heet. Ik kies altijd donkerblauw en kan het juiste schap in Vries bijna blindelings vinden. Natuurlijk hoef ik daar nooit iets te passen. Mijn onderbroeken en sokken koop ik bij de Hema in Eelde. Ik heb altijd een nieuw paar schoenen in de doos in de kast staan; op het moment dat ik die in gebruik neem bestel ik onmiddellijk een paar nieuwe online; makkelijk, want de maat en het typenummer staan op de doos en de leverancier ook. En de heel enkele keer dat ik een nieuwe jas nodig heb, kan ik altijd wel terecht bij de Vrijbuiter. Zo hoef ik nooit iets te passen en dat komt goed uit, want daar heb ik een enorme hekel aan.

Toch doet zich soms de wens of noodzaak voor om mij te verkleden als Net Persoon. Natuurlijk is dat alleen maar buitenkant, ik word er niet ook van binnen Net Persoon door, maar een enkele keer wil andermans oog ook wat.

Kortom, ik wilde een Pak. Het zou het tweede in mijn leven worden. Ik ben getrouwd in een donkergroen ribfluwelen pak - het was ons niet gauw hip genoeg - dat prima stond bij de rode eend waarin we naar het gemeentehuis van de toenmalige gemeente Aduard reden. Daarna heb ik dat pak nog wel een paar keer gedragen, maar op de een of andere manier begon het toch wat gedateerd te raken en op zeker moment heb ik het weggedaan. Bij officiële gelegenheden droeg ik wel eens een combinatie, maar gewoonlijk met het gevoel dat òf het jasje, òf de broek niet in optimale conditie waren. Er moest dus een pak komen en Beminde Echtgenote moest mee.

Maanden heb ik er tegenop gezien, tegen dat gedoe in die paskamers en tegen de confrontatie met van die enge herenmodetypes, maar gisteren had ik voldoende moed bij elkaar geraapt. Beminde Echtgenote wilde eigenlijk naar Haren, maar ik gaf de voorkeur aan het toch wat minder kakkineuze Roden, waarvan ik had gezien dat zich er wel degelijk herenmodezaken bevonden.

Fluitje van een cent. In drie kwartier was het hele proces afgewikkeld. Eerste winkel: raak. Eerste pak dat ik paste: raak. Eerste overhemd dat ik paste: raak. Tweede stropdas: raak. Alleen de riem was even een probleem, want ik kreeg een exemplaar mee dat aan de binnenkant knalrood was, wat mij in de paskamer het gevoel gaf dat ik een guitig jarretelgordeltje aantrok. Gelukkig was er ook een vervangend exemplaar beschikbaar zonder rood, daar moest alleen een gaatje in bijgemaakt worden.

Ik koester diepe bewondering voor de medewerker van de winkel die meteen begreep wat ik wilde, wat mij zou passen en wat mij zou staan. Nou ja, wat dat laatste betreft wil ik wel het oordeel van mijn lezers horen. Zie foto.

Niet lachen.



zondag 6 maart 2016

Helikopters

Vanmiddag aan het eind van de middag naderde een rijtje van vier forse helikopters het vliegveld Eelde vanuit het zuidwesten. Ze draaiden boven het vliegveld om en verdwenen weer in de richting waaruit ze gekomen waren. Het betrof dus kennelijk niet een bliksembezoek van Obama aan Groningen.

Het tafereeltje herinnerde mij onweerstaanbaar aan een plaatje van Quentin Blake uit de GVR, een boek dat iedereen gelezen dient te hebben. Ik heb daarom nog even goed gekeken of er niet wat minder vriendelijke reuzen aan opgehangen waren, zoals de Kinderkauwer, de Bottenkraker, de Vleeslapeter, de Bloedbottelaar of zelfs de Meisjesstamper. Dit was echter niet het geval.


maandag 22 februari 2016

Herwaardering van Veendam

Gisteren bevonden wij ons in Veendam. Dat lijkt een tamelijk triviale mededeling, maar Veendam geniet te onzent geen beste reputatie. Dat komt doordat Beminde Echtgenote er in het verleden een tijdje les heeft gegeven aan de plaatselijke Huishoudschool en aan die periode bewaart ze geen goede herinneringen. De leerkrachten communiceerden uitsluitend in het Veenkoloniaals met elkaar, ze kwamen ook bijna allemaal uit Veendam en Meeden, en aangezien het verwerven van nieuwe talen niet een van haar grootste talenten is, kon ze aan de gesprekken van haar collega's geen touw vastknopen. Overigens was een van die collega's een voormalig drummer van de Ro-d-Ys. Strikt genomen heeft die huishoudschool ons nog het huwelijk in gedreven, want dat leverde weer een paar vrije dagen op.

Nog jaren kon ik, als wij van Zwolle naar Groningen reden, ten zuiden van Assen bij de afslag naar de N33 opgewekt opmerken: "Veendam, daar hoef jij niet meer naar toe!" Vijf jaar geleden hebben wij weliswaar de Parkstad nog een paar keer bezocht, we hebben er namelijk de Roemeense tank gekocht, maar omdat dat op een bedrijventerrein was, telt het eigenlijk niet mee. Kortom, Veendam nam tot dusver geen warme plaats in ons hart in.

Gisteren dus bevonden wij ons voor het eerst in het centrum van Veendam, meer nauwkeurig in het Van Beresteyntheater. Ik vind dat meer een naam voor een theater in Zeist of Haarlem of zo'n soort plaats, Lochem misschien, maar het blijkt dat een jonkheer Van Beresteyn ooit burgemeester van Veendam is geweest, in die functie aanjager was van het Oost-Groningse stoomtramnet, en naar zo iemand wil je natuurlijk wel een schouwburgje noemen.  Werkelijk een alleraardigst theater met goeie stoelen, een aangename temperatuur, uitstekend zicht op het podium en prettige foyer-achtige ruimtes, van waaruit je dan vervolgens goed naar het plaatselijke hertenkampje kon kijken.

Op genoemd podium trad de eminente Linde Nijland op, over wie ik al eerder schreef, en zij werd zo nu en dan vergezeld door de Groningse bard Henk Scholte (die zichzelf iets te graag hoort praten), door de Ostfries Otto Groote en door de band Törf. Sterk punt van Linde is trouwens ook, dat zij een heel klein beetje lijkt op de beroemde reconstructie van het meisje van Yde. Het was een bijzonder leuke en ontspannen voorstelling, en ons beeld van Veendam is krachtig bijgesteld.

Overigens leidde onze Tomtom ons langs oorden als Spijkerboor (dat wij al kenden als kanovertrekpunt) en Annerveenschekanaal, dat door Wikipedia waarachtig beschreven wordt als 'pittoresk'. Het pittoreske Annerveenschekanaal. Hm, dat gaat in elk geval niet op als het keihard regent.


Koekjes-strategie

Mama krijgt een koekje bij de thee en Briljante Kleinzoon mag ook een koekje. Dat verorbert hij met smaak, waarna hij opmerkt: "Als je heel veel koekjes eet, dan moet je overgeven". Deze politiek correcte stellingname wordt natuurlijk door het aanwezig ouderlijk en grootouderlijk gezag gretig beaamd.

Een korte pauze volgt.

"Als je twéé koekjes eet, moet je niet overgeven!"

Nice try!

zondag 14 februari 2016

PEC-Feyenoord 3-1

Op zichzelf is dat niet ongewoon, het is immers al de vierde keer achter elkaar dat PEC thuis van Feyenoord wint. Trouwens, dit kalenderjaar is PEC al vier keer een glaszuivere penalty onthouden, maar dat terzijde.

Echt bijzonder aan deze uitslag is dat het eigenlijk het tweede elftal van Zwolle was; er zijn 10 basisspelers geblesseerd of ziek.

zaterdag 13 februari 2016

Beroemde Mensen Die Wij Kennen

Hoewel wij er bewonderenswaardig eenvoudig onder zijn gebleven, kennen wij zo langzamerhand aardig wat beroemde mensen. Ik noem bijvoorbeeld de terecht befaamde striptekenaar IJsbrand Oost, van wie dezer dagen weer een nieuw verhaal in de Eppo verschijnt, ik vermeld enkele vooraanstaande Overijsselse politici. En neem nu de NRC van gisteren, waar een paginagroot interview met de historicus Ralf F. in stond:


Wie zichzelf nog eens even wetenschappelijk wil bijspijkeren kan het hele interview hier nog eens nalezen.