zaterdag 15 augustus 2015
zaterdag 8 augustus 2015
Verlengsnoer(en)
Helaas moet ik beschouwd worden als een onmisbare steunpilaar voor de verlengsnoerenindustrie. Elk tuinseizoen maai, snoei of trim ik wel een keer dwars door het snoer heen. Op zichzelf heeft zoiets geen dramatische gevolgen: er ontstaat kortsluiting, de schakelaar op de meterkast slaat om en dat was dan dat. Het grootste probleem is dat je net met iets bezig was en dat dan niet kunt afmaken voordat er weer een nieuw verlengsnoer is aangevoerd.
Vorig jaar is dergelijk onheil mij bespaard gebleven. Mijn verlengsnoer bleef werken, maar het had kennelijk aan grote trekkrachten blootgestaan want de interne gekleurde draadjes waren uit de aangegoten stekker getrokken. Dit leek mij niet zo'n veilige situatie dus vorige week hebben we een nieuw verlengsnoer aangeschaft - bij de Welkoop in het dynamische Drachten nog wel. Maar een paar dagen later was het alweer raak: bij het snoeien van een bescheiden buxusstruikje ging ik er weer doorheen. Beminde echtgenote haastte zich naar de Formido in Vries ter vervanging en gisteravond nam ik het nieuwe snoer in gebruik.
Die avond komt in de boeken vanwege een nieuw record. Slechts een half uur heb ik van het Formido-snoer kunnen genieten, ik had het gras achter het huis nog niet eens helemaal gemaaid, een onhandige manoeuvre en whap, daar ging hij weer.
Inmiddels is alweer een nieuw snoer aangeschaft, ditmaal bij de Hubo in Eelde, en daarmee heb ik zonder ongelukken het resterende stukje van het gras gemaaid. Maar de volgende keer dat de tuinverlengsnoeren bij de Aldi in de aanbieding zijn, koop ik denk ik een stapeltje van een stuk of vijf.
Vorig jaar is dergelijk onheil mij bespaard gebleven. Mijn verlengsnoer bleef werken, maar het had kennelijk aan grote trekkrachten blootgestaan want de interne gekleurde draadjes waren uit de aangegoten stekker getrokken. Dit leek mij niet zo'n veilige situatie dus vorige week hebben we een nieuw verlengsnoer aangeschaft - bij de Welkoop in het dynamische Drachten nog wel. Maar een paar dagen later was het alweer raak: bij het snoeien van een bescheiden buxusstruikje ging ik er weer doorheen. Beminde echtgenote haastte zich naar de Formido in Vries ter vervanging en gisteravond nam ik het nieuwe snoer in gebruik.
Die avond komt in de boeken vanwege een nieuw record. Slechts een half uur heb ik van het Formido-snoer kunnen genieten, ik had het gras achter het huis nog niet eens helemaal gemaaid, een onhandige manoeuvre en whap, daar ging hij weer.
Inmiddels is alweer een nieuw snoer aangeschaft, ditmaal bij de Hubo in Eelde, en daarmee heb ik zonder ongelukken het resterende stukje van het gras gemaaid. Maar de volgende keer dat de tuinverlengsnoeren bij de Aldi in de aanbieding zijn, koop ik denk ik een stapeltje van een stuk of vijf.
vrijdag 31 juli 2015
Apparatuur
Maandenlange intensieve en toegewijde training hebben ertoe geleid dat onze briljante kleinzoon feilloos de Senseo kan bedienen. Beker uitzoeken, klepje omhoog, oude koffiepad eruit en op de juiste plaats deponeren, nieuwe koffiepad uit de bus halen en plaatsen (lettertjes boven!), klepje sluiten, wachten tot het lampje ophoudt met knipperen, dan op het juiste knopje drukken en nauwgezet observeren hoe twee straaltjes koffie in de beker lopen. "Koffie", prevelt hij dan tevreden. Hij weet precies welke onderdelen wel heet worden en welke niet, en dat hij een zojuist gebruikt koffiepad beter door opa kan laten verwijderen omdat dat nogal aan de warme kant is. Het enige wat hij niet mag, is de beker met hete koffie vervoeren, maar verder heeft hij het hele proces onder controle.
Bovendien vindt hij het enorm leuk. Ook als hij in een lamlendige stemming is en eigenlijk alleen maar maar een beetje tegen een ouder of grootouder aanhangt, een situatie die zich overigens maar zelden voordoet, ook dan is hij onmiddellijk te activeren met het voorstel om maar eens even een kopje koffie voor papa of opa te maken. Hij springt op, haast zich dan naar de keuken, sleept het krukje naar de hoek met de Senseo en gaat aan de slag. Het levend bewijs kortom van wat goed onderwijs vermag: enthousiasme en vaardigheid teweegbrengen. Onderwijs is niet het vullen van een vat, maar het ontsteken van een vuur, zoals men destijds op mijn Pedagogische Academie gaarne placht te debiteren.
Vandaag viel zijn oog op de waterdispenser van de koelkast. We hebben die koelkast al jaren (het is zo'n dubbeldeurs "Amerikaans" bakbeest) en de waterdispenser hebben we nog nooit gebruikt. Hij bestudeerde het mechanisme eens rustig (er kwam natuurlijk niks uit, want er heeft nooit wat ingezeten). Na nog eens goed gekeken te hebben verklaarde hij dat dit ook wel een "koffiemachine" moest zijn. Natuurlijk heb ik uitgelegd wat het wel was en hoe het werkte en daar was hij tevreden mee.
Veel later vandaag proefde ik het inmiddels afgekoelde water uit de dispenser. Verrek, wat was dat lekker koud! Ik hou 'm erin, die waterdispenser! Dank zij briljante kleinzoon drink ik heerlijk water.
Bovendien vindt hij het enorm leuk. Ook als hij in een lamlendige stemming is en eigenlijk alleen maar maar een beetje tegen een ouder of grootouder aanhangt, een situatie die zich overigens maar zelden voordoet, ook dan is hij onmiddellijk te activeren met het voorstel om maar eens even een kopje koffie voor papa of opa te maken. Hij springt op, haast zich dan naar de keuken, sleept het krukje naar de hoek met de Senseo en gaat aan de slag. Het levend bewijs kortom van wat goed onderwijs vermag: enthousiasme en vaardigheid teweegbrengen. Onderwijs is niet het vullen van een vat, maar het ontsteken van een vuur, zoals men destijds op mijn Pedagogische Academie gaarne placht te debiteren.
Vandaag viel zijn oog op de waterdispenser van de koelkast. We hebben die koelkast al jaren (het is zo'n dubbeldeurs "Amerikaans" bakbeest) en de waterdispenser hebben we nog nooit gebruikt. Hij bestudeerde het mechanisme eens rustig (er kwam natuurlijk niks uit, want er heeft nooit wat ingezeten). Na nog eens goed gekeken te hebben verklaarde hij dat dit ook wel een "koffiemachine" moest zijn. Natuurlijk heb ik uitgelegd wat het wel was en hoe het werkte en daar was hij tevreden mee.
Veel later vandaag proefde ik het inmiddels afgekoelde water uit de dispenser. Verrek, wat was dat lekker koud! Ik hou 'm erin, die waterdispenser! Dank zij briljante kleinzoon drink ik heerlijk water.
maandag 27 juli 2015
Sneller Internet
Onlangs meldde ik dat wij op 30 juni de beschikking zouden krijgen over sneller Internet, en dat is ook inderdaad gebeurd. Ik hield rekening met de mogelijkheid dat er om 12 uur 's nachts iets omgezet zou worden, maar daar ben ik de 29e niet voor opgebleven. Toen ik 's nachts om een uur of 4 wakker werd ben ik toch maar even gaan kijken, maar er was nog niets veranderd. In de loop van de ochtend werd mijn verbinding even verbroken en daarna: yes, sneller! Het online lezen van de papieren Volkskrant, als je begrijpt wat ik bedoel, ging ineens geweldig soepel.
Als je net een snelheidsverhoging hebt gehad doe je niet veel anders dan met van die tooltjes je snelheid meten. De resultaten varieerden van 14 Mbit/sec tot 16 Mbit/sec download, en ongeveer dezelfde upload. Heerlijk natuurlijk voor iemand die het jarenlang met iets van 3 Mbit respectievelijk 0,45 Mbit heeft moeten doen. Toch bleef de gedachte knagen dat het nog wel iets sneller moest kunnen en dat idee werd versterkt toen ik de laptop maar eens rechtstreeks aan het modem hing: praktisch 20 Mbit down en up!
Ergens tussen modem en pc werd de zaak dus afgeremd. Dat was een mooi excuus om een moderner routertje te bestellen - het installeren van routers vind ik een van de allerleukste dingen om te doen - en dat er tussen te hangen. Dit betekent trouwens dat de logeerrouter bij mijn vroegere collega J. een stukje in de hiërachie is gedaald. De vervanging leverde veel op voor de tablets, maar weinig voor de pc's. Die waren met de router verbonden via zo'n powerline-systeempje, waarbij het internetsignaal via het lichtnet wordt doorgegeven. Toen ik de wifi van mijn laptop echter weer eens inschakelde, toen bleek ik wel prima resultaten te behalen!
Vreemd trouwens, dat de upload nog hoger is dan de download; veel heb ik daar niet aan, want echt uploaden doe ik maar zelden, behalve zo nu en dan een plaatje bij dit blog. Dat ging in bovenstaand geval dan ook zeer vlot.
Helaas ben je heel gauw gewend aan sneller Internet: drie dagen en je weet niet anders meer, dus de initiële lol is er gauw af. Gelukkig had ik nog de mogelijkheid te upgraden naar een zwaarder abonnement. Dat gaat donderdag in; ik ben benieuwd.
Als je net een snelheidsverhoging hebt gehad doe je niet veel anders dan met van die tooltjes je snelheid meten. De resultaten varieerden van 14 Mbit/sec tot 16 Mbit/sec download, en ongeveer dezelfde upload. Heerlijk natuurlijk voor iemand die het jarenlang met iets van 3 Mbit respectievelijk 0,45 Mbit heeft moeten doen. Toch bleef de gedachte knagen dat het nog wel iets sneller moest kunnen en dat idee werd versterkt toen ik de laptop maar eens rechtstreeks aan het modem hing: praktisch 20 Mbit down en up!
Ergens tussen modem en pc werd de zaak dus afgeremd. Dat was een mooi excuus om een moderner routertje te bestellen - het installeren van routers vind ik een van de allerleukste dingen om te doen - en dat er tussen te hangen. Dit betekent trouwens dat de logeerrouter bij mijn vroegere collega J. een stukje in de hiërachie is gedaald. De vervanging leverde veel op voor de tablets, maar weinig voor de pc's. Die waren met de router verbonden via zo'n powerline-systeempje, waarbij het internetsignaal via het lichtnet wordt doorgegeven. Toen ik de wifi van mijn laptop echter weer eens inschakelde, toen bleek ik wel prima resultaten te behalen!
Vreemd trouwens, dat de upload nog hoger is dan de download; veel heb ik daar niet aan, want echt uploaden doe ik maar zelden, behalve zo nu en dan een plaatje bij dit blog. Dat ging in bovenstaand geval dan ook zeer vlot.
Helaas ben je heel gauw gewend aan sneller Internet: drie dagen en je weet niet anders meer, dus de initiële lol is er gauw af. Gelukkig had ik nog de mogelijkheid te upgraden naar een zwaarder abonnement. Dat gaat donderdag in; ik ben benieuwd.
woensdag 22 juli 2015
Diep, diep beledigd ben ik
Door Miele. Tot nu toe had ik niks tegen Miele, sterker nog: wij hebben een aantal apparaten van dat merk in huis, een wasmachine, een droger en een stofzuiger, en die doen het allemaal prima. Mijn moeder was al dol op Miele en dat is gewoon op de volgende generatie overgegaan (en niet op de dáár op volgende trouwens, maar dat terzijde).
Miele heeft het bij mij nu volledig verbruid. Dat komt door de eerste zin van hun recentste reclamespotje en die luidt: Iedereen kan wassen en doceren. Het eerste is waarschijnlijk al niet waar, maar het tweede vat ik op als een rechtstreekse belediging van de beroepsgroep waartoe ik lang behoord heb. Lang niet iedereen kan doceren, integendeel.
Theoretisch is het natuurlijk mogelijk dat ze doseren bedoelen. Maar waarom huurt zo'n miljoenenbedrijf dan niet bijvoorbeeld een gepensioneerde onderwijzer in, om een beetje te doceren over de uitspraak van het woord doseren?
Miele heeft het bij mij nu volledig verbruid. Dat komt door de eerste zin van hun recentste reclamespotje en die luidt: Iedereen kan wassen en doceren. Het eerste is waarschijnlijk al niet waar, maar het tweede vat ik op als een rechtstreekse belediging van de beroepsgroep waartoe ik lang behoord heb. Lang niet iedereen kan doceren, integendeel.
Theoretisch is het natuurlijk mogelijk dat ze doseren bedoelen. Maar waarom huurt zo'n miljoenenbedrijf dan niet bijvoorbeeld een gepensioneerde onderwijzer in, om een beetje te doceren over de uitspraak van het woord doseren?
vrijdag 10 juli 2015
donderdag 2 juli 2015
Warme nacht
Beminde Echtgenote heeft wellicht het idee dat ze nooit eens ergens komt, en dat dat veroorzaakt wordt door de verminderde reislust van haar wederhelft.
Niets, of tenminste vrijwel niets, is minder waar. Zo bevonden wij ons vorige week in het Limburgse Arcen, alwaar wij De IJsvogel bezochten, een watermolen annex jeneverstokerij annex mosterdmakerij. Voor zo'n ambachtelijke setting smaakte de jonge jenever er nogal chemisch, maar dit terzijde.
Arcen! Je leest het goed! Dezelfde plaats waar, amper een week nadat wij onze hielen gelicht hadden, een all-time record hoge nachttemperatuur in Nederland is gevestigd van maar liefst 24,1 graden! Terwijl wij nog maar een week tevoren op deze inmiddels historische plek waren!
Niets, of tenminste vrijwel niets, is minder waar. Zo bevonden wij ons vorige week in het Limburgse Arcen, alwaar wij De IJsvogel bezochten, een watermolen annex jeneverstokerij annex mosterdmakerij. Voor zo'n ambachtelijke setting smaakte de jonge jenever er nogal chemisch, maar dit terzijde.
Arcen! Je leest het goed! Dezelfde plaats waar, amper een week nadat wij onze hielen gelicht hadden, een all-time record hoge nachttemperatuur in Nederland is gevestigd van maar liefst 24,1 graden! Terwijl wij nog maar een week tevoren op deze inmiddels historische plek waren!
Abonneren op:
Posts (Atom)




