zondag 24 augustus 2014

Ach ja

Er is natuurlijk een tijd geweest dat ik deze ranglijst onmiddellijk op mijn weblog geplaatst zou hebben, maar het nieuwtje gaat er zo langzamerhand echt af.


woensdag 20 augustus 2014

Van Baalen

"VVD verklaart oorlog aan de meeuw", stond vandaag op teletekst. Zo'n bericht kan ik niet lezen zonder dat zich de gedachte opdringt aan de grote staatsman Hans van Baalen. Van Baalen is de voorzitter van de VVD-fractie in het Europarlement, en als zodanig natuurlijk een coalitievriendje van Diederick Samsom.

Hans van Baalen verwierf bekendheid als de Europarlementariër die het aller-, allerminst van allemaal bij stemmingen aanwezig is. Maar hij viel ook op als ophitsend spreker op het Mainanplein in Kiev, samen met Guy Verhofstad. Nu de zaak daar volledig uit de hand gelopen is, horen we niet zoveel meer over Oekraïne van deze deskundige.

Van Baalen heeft een wat schimmig verleden. Gesuggereerd wordt dat hij extreem-rechtse sympathieën zou hebben gekoesterd. Zo zou er fanmail aan Joop Glimmerveen van zijn hand bestaan. Een en ander is nooit bewezen, en het tegendeel trouwens ook niet. Zeker is wel dat hij voorzitter is geweest van de Leidse Studentenweerbaarheid Pro Patria, een subvereniging van Minerva.  Let wel: Leiden, Minerva en Studentenweerbaarheid, dat is driedubbel verdacht.

En nu verklaart de VVD dus de oorlog aan de meeuw. Onmiddellijk en onuitwisbaar nestelt zich in mijn hoofd het beeld van deze operettegeneraal, gestoken in zijn Pro Patria-uniform, gezeten op een duintop, een archaïsch aandoend vuurwapen in de aanslag, de sabel gereed voor eventualiteiten, klaar om elke meeuw die het waagt landinwaarts te vliegen vakkundig mores te leren.



vrijdag 8 augustus 2014

woensdag 6 augustus 2014

Te ver gevlogen

"In een nestje tussen de klimop zat een heel klein vogeltje".

Als ik deze magische woorden uitspreek, haast onze briljante kleinzoon zich om het bijbehorende boek op te zoeken. "Het vogeltje dat te ver vloog" heet het. Het is een aangrijpend verhaal over een jong musje dat voor het eerst uitvliegt. In strijd met de instructies van zijn moeder gaat hij veel verder dan "die muur daar", hij gaat de hele akker over, over de heg en uiteindelijk helemaal tot de rivier. Hij wordt daar natuurlijk hartstikke moe van en zoekt een plekje om uit te rusten - "een nest natuurlijk". Helaas wordt hem door achtereenvolgens een kraai, een houtduif, een uil en een eend de toegang ontzegd omdat hij niet het goede geluid kan produceren, hij kan namelijk alleen maar "tjiep tjiep tjiep" zeggen. Pas bij het vallen van de avond weet zijn moeder hem te vinden en neemt hem op haar rug mee naar zijn eigen nest, waar hij onmiddellijk in slaap valt.

Geen boek heb ik zo vaak voorgelezen als dit, zelfs de GVR niet. Ook onze eigen kinderen waren er namelijk dol op. Uit verveling verving ik soms wel eens wat, bijvoorbeeld "vliegjes en wormpjes" door "krentebollen en chocoladekoekjes" en "riet en biezen" door "zand en stenen". Dat leverde dan woedende reacties bij de luisteraar(s) op: "Fout! Riet en biezen moet het zijn!"

Onze familie is in het gelukkige bezit van twee exemplaren van dit prachtwerk. Het oorspronkelijke boek uit de jaren '70, dat overigens geruime tijd bij een ander gezin heeft gelogeerd, en een exemplaar dat we tussen de afgeschreven boeken van een bibliotheek hebben gevonden. Op  de foto zie je de stickertjes van die bibliotheek nog. Briljante kleinzoon kan dus zowel in Drachten als hier voorgelezen worden uit zijn favoriete boek.

 
 Wie het boek nu denkt aan te schaffen bij Bol komt van een koude kermis thuis. Weliswaar is er een boek met die titel en ongeveer dezelfde verhaallijn, maar het vogeltje is plotseling een koolmees, de schrijver heet ineens Henri Drent en de tekenaar is onbekend. In werkelijkheid is het geschreven door de eminente Ruth Ainsworth en geïllustreerd door Sei'ichi Horiuchi, en zo te zien heel wat mooier ook. Naar mijn mening hebben we hier te maken met een schandelijk geval van plagiaat van deze Henri Drent en kennelijk heeft uitgeverij  Lemniscaat, die beide versies uitgaf, zitten slapen.

Briljante kleinzoon mag dan weliswaar tot dusver niet zo'n prater zijn (hoewel hij heel goed "kikker" kan zeggen op een adequaat moment),  hij is wel een enorm liefhebber van boeken. Hij kan in drift ontsteken als hij met z'n ouders langs de bibliotheek in Drachten komt en die dan gesloten blijkt te zijn; zoiets is natuurlijk ook een enorme tegenslag. Ik ben er van overtuigd dat, mocht hij daar ooit  de authentieke versie van het vogeltje aantreffen, dat hij dat dan zeker mee naar huis zou willen nemen. Van "Het vogeltje dat te ver vloog" kan men immers niet genoeg exemplaren hebben.


zondag 3 augustus 2014

Briljant commentaar op een voetbalforum

"Jammer, als neutrale kijker hoop je toch dat Ajax kan stunten."

Supercup PEC Zwolle-Ajax 1-0

Ach ja.

Het went alweer.

zaterdag 2 augustus 2014

Geraffineerd kleurgebruik

Nu de flox, de hybiscus, het koninginnekruid en de anemoon bloeien kunnen we rustig stellen dat onze tuin de lila-roze fase in is gegaan. Een mooi voorbeeld van hoe je met zorgvuldige planning en geraffineerd kleurgebruik een fraai effect kunt bereiken.






Allemaal stom toeval natuurlijk. De flox was er al, het koninginnekruid is komen aanwaaien, de hybiscus was een keer bij de Aldi, alleen de anemoon is een keer min of meer bewust neergezet.

De droogmolen en die gele plant kon ik niet goed buiten beeld houden.