maandag 15 april 2013

Ergeren aan Smeets

Als wielerliefhebber erger ik mij al jaren mateloos aan de narcistische zwetser Mart Smeets. Voor wielerreportages wijk ik dan ook meestal uit naar de Belg of zelfs naar Eurosport met zijn hinderlijke commerciële onderbrekingen. Maar gisteren was ik aangewezen op de NOS, omdat ik via teletekst ook de situatie in de Nederlandse voetbalcompetitie wilde volgen.

De Amstel Gold Race is gewonnen door de Tsjech Roman Kreuziger. Die heeft een tijdje voorop gereden met het gevolg dat Smeets zijn naam een flink aantal malen moest noemen. En daarbij maakte hij dezelfde fout die hij al jaren maakt: hij noemt KreuziGer hardnekkig KreuziNGer. En MArcato heet bij Smeets meestal MErcato, en dat is ook al jaren zo. Voorts heeft hij MolLema heel lang MolKema genoemd, dus het probleem zit hem ook niet specifiek in rare buitenlandse namen.

De brave Maarten Ducrot (door Smeets meestal aangesproken als Martijn) doet nog wel zijn best om de meubelen te redden, door kort na elke fout van Smeets een zinnetje te produceren waarin de naam wèl goed wordt uitgesproken. Maar verontrustend is dat kennelijk niemand durft te zeggen: "Mart, jij zegt nou wel de hele tijd Kreuzinger, maar hij heet Kreuziger hoor!"

Smeets is de Van Bommel van het wielrennen. Hij moet weg.

vrijdag 12 april 2013

Fort Zinderneuf

Van de strip Peanuts ben ik sinds jaar en dag, misschien al wel 45 jaar, een groot liefhebber. Tekenaar Charles M. Schulz legt veel wijsheid en mensenkennis in zijn stripjes en heeft een aantal prachtige karakters gecreëerd: de eeuwig twijfelende Charlie Brown, de bezeten pianist Schroeder, de extreem kattige Lucy, die er in een limonadestalletje een bloeiende psychiatrische parktijk op na houdt ('five cents please!'), haar hoogbegaafde broertje Linus en niet te vergeten Frieda, die net als ik krullen van zichzelf heeft. En Snoopy natuurlijk, de beagle met een zeer interessant fantasieleven. Ze  worden in zeer sobere maar doeltreffende tekeningetjes weergegeven. Schulz geeft je het geruststellende gevoel dat niet elke Amerikaan een gestoorde gek is, die met een machinepistool om zich heen maait.

Elke dag begin ik met het bekijken van het Peanutsstripje van de dag (ik heb de strip eigenlijk altijd alleen in het Engels gelezen, hij verliest te veel bij vertaling). Eenkennig ben ik niet, dus vervolgens pak ik ook Fokke en Sukke en Sigmund mee. Daarna kan het lezen van de online kranten beginnen. Peanuts is er trouwens ook op zondag, in tegenstelling tot F&S en Sigmund, en dan is het een strip van een hele pagina. Voor strips op basis van een lang verhaal kan ik natuurlijk altijd hier terecht.

Snoopy is zeer bekend in zijn rol als WW I Flying Ace, voortdurend in luchtgevechten gewikkeld met Der Rote Baron.  Maar momenteel loopt er een serietje waarin hij is toegetreden tot het Vreemdelingenlegioen. Hij is gelegerd in Fort Zinderneuf, ongetwijfeld gelegen aan de rand van de Sahara, wellicht op slechts enkele honderden kilometers van het bekende Rohel.

Snoopy loopt wacht, de avond valt, het is stil om hem heen en zijn gedachten nemen de vrije loop.



woensdag 10 april 2013

Kop

Nooit gedacht dat nota bene de Telegraaf mij ooit aan het lachen zou krijgen, maar eerlijk is eerlijk, de bedenker van deze kop verdient een pluim.



vrijdag 5 april 2013

Flex

Voor het geval ik nog steeds lezers heb die niet ook dagelijks de Speld raadplegen (hoogst onwaarschijnlijk, maar stèl):

ING experimenteert met flex-saldo

'We willen mensen niet kooien in een overzichtelijk eigen vermogen'

bron


donderdag 4 april 2013

Pleonasme

Jounaal-verslaggever Kees van Dam staat te blauwbekken voor een gebouw van ING en heeft het alsmaar over "softwareprogramma's". Volgens mij is dat een onvervalst pleonasme. Wel een veel gebruikt pleonasme: Google levert ongeveer 460.000 resultaten.

Kees had natuurlijk ook gewoon app kunnen zeggen.

vrijdag 29 maart 2013

Zielig gedoe rond B-woord

We herinneren ons natuurlijk allemaal nog hoe de PVV, altijd op de bres voor de vrijheid van meningsuiting, een motie indiende om het gebruik van het woord 'belastingparadijs' in het parlement te verbieden. En hoe een spontane rechtse coalitie van diezelfde PVV, de PvdA, de VVD en het CDA die motie steunde. Eigenlijk was het wel de definitieve ontmaskering van de PvdA.

Maar ja, nu moest Diederick Samsom vanavond optreden in een of ander programma met studenten. Daarvan was alvast een stukje in het journaal te zien. Ai, en nu moest hij een zin maken met het B-woord erin. En hij had nog zo met de PVV afgesproken dat ze dat niet zouden doen!

Hoe loste Diederick dit op? Hij sprak het B-woord uit met van die aanhalingstekensgebaartjes erbij (van die gebaartjes die ik altijd wel herken, maar die ik nooit gebruik, omdat ik me op het cruciale moment niet herinner hoe ze ook alweer gingen. Waar is toch die prachtige uitzending van Koot en Bie over de leestekens gebleven?).

Diederick Samsom is een lul. Ik zeg dit zonder aanhalingstekensgebaartjes.

dinsdag 26 maart 2013

Maar ik ken helemaal niemand in Rohel!

Ik heb al eens uitgelegd dat ik mijn blog bijhoud voor een kleine doch selecte groep lezers, bestaande uit wat vrienden, familieleden, vroegere collega's en een paar oud-leerlingen. In tegenstelling tot veel andere bloggers streef ik dus geen uitbreiding van mijn lezerspubliek na. Ik heb de boel ook zo ingesteld dat je het blog via Google niet kunt vinden, ik hoop althans dat dat nog steeds werkt.

Maar natuurlijk wil ik wel een beetje in de gaten houden of zich niet allerlei vreemde snuiters zitten te vergapen aan mijn blog, en indiscrete blikken werpen op de prachtige foto's van mijn avocado. Daartoe heb ik het blog gekoppeld aan een bezoekersteller, Statcounter geheten, en die site levert informatie die ik zo nu en dan even check. Er zitten maar zelden verrassingen bij. Het meest zie ik daar mijn gewaardeerde bezoekers uit Assen, Eelde en Rotterdam. Soms verschijnt er een ip-adres in Duitsland, maar daar kan ik wel een logische verklaring voor verzinnen, en dat geldt ook voor ip-adressen in Japan. Een enkele vaste bezoeker leidt een ambulant leven en bekijkt het blog nu eens vanuit Enschede en dan weer vanuit Zwolle.

Allemaal goed en wel, maar nu zag ik ineens de lokatie Rohel vermeld. Rohel? Ik had nog nooit van Rohel gehoord! De naam doet denken aan een zanderig oord in Franstalig Noord-Afrika, maar het blijkt een piepklein dorpje te zijn, dat iets ten noordoosten van het Tjeukemeer ligt. Ik ken niemand in Rohel! Ik ken zelfs vrijwel niemand in Friesland! Nou zijn die lokatiegegevens niet altijd even betrouwbaar: zo wordt mijn lezer in Bedum dikwijls als Uithuizenaar genoemd, en die in Assen komt dikwijls in Emmen terecht. Maar dit is toch wel heel vreemd.

De bezoeker uit Rohel verveelde zich daar kennelijk ernstig, want hij of zij heeft maar liefst bijna vijf minuten zitten lezen. Wellicht heeft zich een nest Noordkoreaanse cybercriminelen in Rohel gevestigd, maar tegen die theorie pleit weer dat gebruik gemaakt werd van zoiets engs als een Apple I-pad, wat dan weer meer wijst op een grachtengordel-type.

Ik sta voor een raadsel en roep de onbekende uit Rohel op zich discreet bij mij te melden. Ter illustratie hieronder de gegevens van Statcounter; het ip-adres heb ik gedeeltelijk onleesbaar gemaakt.