woensdag 25 juli 2012

Tieners beginnen eerder aan seks

.... aldus de kop boven een artikel in De Speld.

En de onderkop luidt:

Gemiddelde begintijd naar half vier 's middags


zondag 22 juli 2012

Mag in geen enkel huishouden ontbreken

Iedere zomer is het even zoeken, want gedurende de donkere maanden wurmt hij zich een weg naar beneden in de bak met ongeregeld keukengoed, langs de blikopener, het slacouvert, de soepsleef, de appelboor en dergelijke artikelen. Maar elk jaar lukt het me hem weer op te graven: de kroontjestang, die op Internet vooral te te vinden is als aardbeiontkroner.

Het is een klein, licht, eenvoudig, maar uitermate doeltreffend stukje gereedschap, dat je in staat stelt zonder geklieder en zonder beschadiging van zo'n verrukkelijke aardbei het kroontje te verwijderen. Gek genoeg heeft bijna niemand zo'n dingetje. Waarom wel een kersenontpitter en een ananasschiller en geen kroontjestang? Hier zou van overheidswege iets aan gedaan moeten worden.

Belangrijk detail: altijd éérst wassen, pas daarna het kroontje verwijderen, anders smaakt de aardbei hoofdzakelijk naar water.

Suiker: niet doen, tenzij je suiker heel veel lekkerder vindt dan aardbeien. Slagroom kan.

Een kersenontpitter hebben wij trouwens niet, maar wat is er leuker dan kersepitten spugen? (ik weet dat het eigenlijk kerseNpitten zijn).





vrijdag 20 juli 2012

Veilig Leren Lezen

Deze week heeft juf H. afscheid genomen van basisschool De C. en daarmee hebben wij de felbegeerde status van Vervroegd Gepensioneerd Ouder Echtpaar bereikt.

Onze contacten met De C. stammen uit de jaren '70 der vorige eeuw, toen de school alleen nog maar via stalen rijplaten door modderige weilanden bereikbaar was. In de eerste plaats waren wij natuurlijk de ouders van twee hunner briljantste leerlingen. Mijn beminde echtgenote is er handenarbeidmoeder geweest, schoolreismoeder, ze heeft er tijdens haar opleiding aan de avond-Pabo stage gelopen en is er een paar jaar later juf geworden, en dat 15 jaar gebleven. Zelf heb ik er in de ouderraad gezeten, in de medezeggenschapsraad, ben (hydrobiologisch) activiteitenmiddagvader geweest, en was enige jaren de belangrijkste bezoeker op 5 december (en, in mijn eigen perceptie, de beste ooit). Je kunt dus gerust zeggen dat De C. een rode draad in ons leven heeft gevormd.

Het was een erg leuke afscheidsdag. 's Middags was er gelegenheid om afscheid te nemen voor de ouders, collega's en ex-collega's. Dat was natuurlijk heel gezellig, maar het hoogtepunt was toch wel de wervelende show die de kinderen 's ochtends ten beste gaven. En daarvan was dan weer het leukste een prachtig lied, waarin de verdiensten en de resterende toekomstperspectieven van deze juf door de hele school werden bezongen. Volgens de makers was het op de melodie van 'Ik meen het' van André Hazes, maar volgens mij was het gewoon 'All I ever need is you'.

Tussen de middag bracht ik even wat spullen naar de auto. Ik zag een vader met twee kinderen naderen, eentje achterop en eentje zelf op de fiets. Die werden duidelijk naar school gebracht. Het jongetje op het fietsje zong luidkeels: "Veilig Leren Lezen met Heleen". Ah, dat herkende ik. Dat was een zin uit dat lied! Op de melodie van All I Ever Need Is You.

zondag 15 juli 2012

Een van de mooiste van Kopland

Juffrouw A
 
Op 19 september, een nevelige
negentiende, stapte juffrouw A
aan de verkeerde kant van
haar scheepje Steeds Tevreeden
in het Meppelerdiep..
 
Het was al koud, zij had
de kachel niet aan kunnen krijgen,
haar moeder was gestorven,
alles roestte en knarste, vanuit
haar kombuis leken god en
sociale zaken niet te bereiken.
zij ging van boord.

zaterdag 14 juli 2012

Nou doet Annechien dat ook al!

Ook mijn favoriete journaal-presentatrice, Annechien Steenhuizen, deed het gisteren. Ze had het over het ophoesten van een zeker bedrag (door de SNS-bank).
Ik vind dat een verschrikkelijk onsmakelijke uidrukking. Ik pleit voor strenge regelgeving opdat het woord ophoesten uitsluitend nog in een zuiver medische context wordt gebruikt, dus als het gaat om het ophoesten van slijm, bloed, pus en dat soort dingen.

Nog enkele kleine ergernissen: Herbert Dijkstra die de naam van de wielrenner Moncoutié alsmaar uitspreekt alsof hij Mongoutié heet. En Mart Smeets die het laatste woord van de naam van de berg Planches des Belles Filles uitspreekt als fieles. Alsof zich destijds geen mooie meisjes, maar rijtjes automobilisten van die berg stortten, uit angst voor de Noormannen.

zaterdag 7 juli 2012

Naam

Wij weten uit eigen aanschouwing dat het beklimmen van bomen door boomverzorgers bepaald geen sinecure is. Daarom verbaast het ons ook helemaal niet dat daar Nederlandse kampioenschappen in worden gehouden. De winnaar mag vervolgens ook nog eens meedoen aan de wereldkampioenschappen, ditmaal in Amerika. De achtvoudig Nederlands kampioen heet: Walter Hak.

donderdag 5 juli 2012

Jufs verjaardag

Voor de allerlaatste keer vierde mijn beminde echtgenote gisteren haar verjaardag met groep 3 (de vroegere eerste klas, dus). Gewoonlijk leverde die viering een ontmoedigende hoeveelheid windlichtjes, douche-gels en chocolade-artikelen op, dus in die sectoren hebben we een voorraad voor jaren. Maar dit jaar zaten er een paar interessante objecten bij:


Het vlindertje, de roos en de blaadjes wiebelen permanent heen en weer en op en neer. Eerst dacht ik dat het op het principe van opstijgende warme lucht berustte, maar bij nadere inspectie blijkt dat er kennelijk echte zonnecelletjes in zitten. Ik sta bloot aan de sterke verleiding om zo'n ding te slopen en te kijken hoe het van binnen in elkaar zit, maar vooralsnog beheers ik mij.

Het is hier loeiheet achter het huis, maar deze dingen helpen daar natuurlijk tegen. De  zonnecelletjes absorberen immers energie, winst 1, en het bewegen van de blaadjes brengt ongetwijfeld een verkoelende luchtwerveling teweeg, winst 2. Toegegeven, het is allemaal op zeer kleine schaal, maar alle beetjes helpen. En zo wennen we ook langzaam aan het idee ooit zonnepanelen op het dak te hebben.

Leuk dus, en een piepklein beetje nuttig, en vergeleken met sommige windlichtjes best aardig om te zien. Maar de grootste charme van dit geschenk ligt toch in de gedachte, dat de zes jaar jonge schenkers het zelf ongetwijfeld buitengewoon prachtig hebben gevonden!

Overigens is juf in het echt nog lang niet jarig.