donderdag 19 april 2012

Gedeukt zelfvertrouwen

Al heel erg lang ben ik vakbondslid. Vanaf 1 juli 1969 om precies te zijn, het staat fier op mijn ABVAKABO-lidmaatschapspasje. 1 juli 1969, dat valt dus nog net in de late Middeleeuwen. Ik bezit vanwege die meer dan veertig jaar een gouden vakbondsspeldje, al moet ik toegeven dat ik wel een beetje ben vergeten waar het ook al weer ligt. Niet erg, ik draag nooit een colbert en heb dus ook geen revers om zo'n ding op te spelden. De plechtige uitreiking (in de Sprookjeshof te Zuidlaren nog wel!) heb ik destijds aan mij voorbij laten gaan, het is mij per post toegestuurd.

Gedurende een paar jaar ben ik ook daadwerkelijk enigszins actief geweest als vakbondslid. Dat was toen bij de ABOP, later de AOB, de vakbond van onderwijzers dus. Zelfs heb ik nog een keer als stemgerechtigd afgevaardigde een meerdaags congres in Utrecht van de ABOP bijgewoond, wat een overnachting in een hotel met zich meebracht, voor mij als kampeerder een hele belevenis - dat is ook vrijwel het enige wat me ervan is bijgebleven. Het was overigens nu ook weer niet zo dat je een moordende verkiezingscampagne moest voeren om afgevaardigde te worden. Eigenlijk waren ze geloof ik wel blij dat er eens een keer iemand anders mee wilde.

De ABOP had een blad, het Schoolblad, en dat is vaak best lezenswaardig. Als sinds jaar en dag heeft het een leuke strip, die ik door huiselijke omstandigheden nog steeds kan volgen, en verder zijn er een paar goeie columnisten, en amusante vaste ingezonden-brieven-schrijvers.  Ook de ABVAKABO heeft een verenigingsorgaan, waarvan ik de naam maar niet kan onthouden. Actief heet het, of Perspectief, of zoiets, wacht, ik Google even, juist, Platform is de naam! Een tamelijk troosteloos blaadje, waar ik in gemiddeld 45 seconden doorheen was. Het zal duidelijk zijn dat ik niet al dagen onder de brievenbus placht te bivakkeren om het volgende nummer van Platform niet te missen.

Als het je eenmaal is gelukt de ABVAKABO ervan te overtuigen dat je met FPU bent gegaan, en dat is nog niet zo eenvoudig, dan hoef je nog maar ongeveer de helft van je contributie te betalen en word je bovendien, zonder dat je daarom hebt gevraagd of daarvoor toestemming hebt gegeven, automatisch ook min of meer lid van de ANBO, een soort vakbond voor senioren. Ook die hebben natuurlijk een eigen blad, heel speels ANBO Magazine geheten, en dat ligt nu voor me.

Van de redactionele inhoud word ik niet warm of koud. Maar de advertentiepagina's, die zijn een schok voor mijn zelfbeeld. Ondanks enkele lichte beperkingen beschouwde ik mezelf als een krasse grijsaard, ein rüstiger Greis, zoals het in de Schwere Wörter zo treffend werd genoemd (het is vandaag de dag van de Duitse taal, vandaar), maar die advertenties vreten aan mijn gebruikelijke eigendunk. Naast de onvermijdelijke intens gezellige busreizen naar de Harz en Slovenië wordt er namelijk geadverteerd voor onder andere:

  • hoortoestellen;
  • diverse merken stoelen waaruit je makkelijk overeind komt;
  • zes oer-Hollandse diepvriesmaaltijden met als extraatje een fles advocaat, thuisbezorgd voor 29,90 euro;
  • twee merken 45-kilometerautootjes;
  • drie merken trapliften;
  • een ultrasone gebitsreiniger;
  • een extra lange  teennagel-knipset;
  • nog meer stoelen waaruit je makkelijk overeind komt;
  • scootmobielen;
  • elastische onderbeenbandages.

ANBO Magazine is een slag voor mijn zelfvertrouwen. Plotseling behoor ik tot een Doelgroep.


maandag 16 april 2012

Mythe

En dat katten zo intelligent zouden zijn, is trouwens een mythe. Het is onderzocht.



vrijdag 13 april 2012

Ome H.'s voetbalhoekje



In Overijssel kan men exceptioneel goed voetballen. Volgend jaar is de provincie met maar liefst drie clubs in de eredivisie vertegenwoordigd. Noord-Brabant en Zuid-Holland hebben er evenveel, maar die provincies hebben twee-, respectievelijk driemaal zoveel inwoners. Trouwens, we kunnen ook erg goed schaatsen: van de laatste vier elfstedentochten gingen drie overwinningen naar Overijssel, en ook op de kortere afstanden blinken we met rijders als Wennemars, Tuitert en Mulder uit. Maar dat terzijde.

Toen ik een jaar of 13, 14 was ging ik geregeld naar het voetballen kijken. Dat was dan altijd naar Zwolsche Boys. Er waren drie belangrijke voetbalclubs in Zwolle: ZAC voor de elite, PEC voor de middenstand en de Boys voor de arbeidersklasse. PEC en Zwolsche Boys speelden (semi-) betaald voetbal. In de provincie Overijssel had je dan ook nog Go Ahead, Heracles, Tubantia, Sportclub Enschede, Enschedese Boys, Rigtersbleek en Oldenzaal. Dat lijkt veel, maar bedenk dat een nietig oord als Valkenswaard al twee profclubs had, De Valk en Valkenswaard.

We spreken over de jaren dat het eigenlijk altijd mooi weer was. En als ik op zondagmiddag naar het gemeentelijk sportpark liep (het was vlakbij mijn ouderlijk huis), hoorde ik al snel uit de luidsprekers een opgewekt reclamespotje, dat ik nog steeds makkelijk zou kunnen meezingen. Het ging zo:

Alweer een zondag zonder zon
Terwijl de dag zo mooi begon,
Wat ben je dan gauw uitgepraat
Als er geen bier op tafel staat!

Heineken bier, het meest getapt,
Dat heerlijke bier waar je graag in hapt,
Hij en zij samen Heineken -
Heerlijk helder Heineken!

Je zou veronderstellen dat mijn pubergeest geheel vergiftigd moet zijn door deze vrolijke reclame. Daarvan is niets gebleken: ik drink hooguit tien pilsjes per jaar, en dan nog zeker niet bij voorkeur Heineken. Dat valt dus alweer reuze mee.

Op zeker moment leidden de twee Zwolse profclubs een dermate kwijnend bestaan, dat ze gedwongen werden te fuseren - in PEC-kringen werd het als een overname gezien, maar wij van de Boys beschouwden het als een fusie tussen gelijkwaardige partners. Niettemin moest ik toch wel een paar keer slikken alvorens van ganser harte supporter van PEC Zwolle, later FC Zwolle, te worden, maar het hielp erg dat ik inmiddels in Groningen voor de klas stond, want je kunt je Groningse leerlingen niet beter provoceren dan door duidelijk supporter van FC Zwolle te zijn.

Goed, ik zal er niet langer omheen draaien. Vanavond is FC Zwolle kampioen geworden! Een passende tatoeage heb ik nog in overweging.

(en ik heb voor het eerst een wedstrijd van Eredivisie Live bekeken. Nog nooit zoveel lol gehad voor 5,95 euro!)



                                               (foto Han)


donderdag 12 april 2012

DuckDuckGo

De mooiste computertoepassingen vind ik spreadsheets en topografie (in de ruimste zin van het woord), in elk geval zolang ik niet beschik over een 3D chocoladeprinter. Al op de Commodore 64 vloog ik met een helikoptertje over de kaart, om zo mijn fenomenale kennis van de hoofdsteden van Zuid-Amerika te kunnen etaleren (Paraquay? Asunción!). Overigens is de oprichter van Commodore deze week overleden; hij heeft nog net het dertigjarig jubileum van de C64 kunnen meemaken. Zijn nagedachtenis zij geprezen.

Natuurlijk was ik ook zeer verrukt van Google Earth en Google Maps. Kaarten, gekoppeld aan prachtige luchtfoto's, waarmee je vrijwel elk plekje op de wereld in een fraaie resolutie kunt bekijken, StreetView (inmiddels is het Google-autootje ook door mijn eigen straat gekomen), ik kan er uren mee bezig zijn. En dan is er natuurlijk nog het GPS-loggertje, waarover ik eerder berichtte. De software daarvan werkte uitstekend samen met Google Maps: zodra de gegevens ingelezen waren, verscheen de gevolgde route in een mooi Maps-kaartje, je kon hem de wandeling laten afspelen, je kon op elk punt de verstreken tijd aflezen en ga zo maar door.

Helaas genereert deze software nu voornamelijk foutmeldingen. En na enig uitzoeken ben ik erachter hoe dat zit.

Sinds eind november vorig jaar is het gebruik van de Google Maps API (dat is een soort interface tussen verschillende programma's) voor grootgebruikers niet meer gratis. Grootgebruikers zijn toepassingen met meer dan 25.000 koppelingen per dag met Google Maps. Dat zou nog niet eens zo'n ramp zijn, een licentie kost iets van achtduizend dollar per jaar, maar een bijkomend probleem is dat de maker van de software voor de GPS-logger failliet is, zodat er voor deze toepassing geen licentie gekocht wordt.

Er  is wel een workaround mogelijk door de data te exporteren en vervolgens in Google Earth te importeren, maar zo mis je toch een aantal interessante opties. Ik baal hier dus behoorlijk van.

Uit pure gramstorigheid heb ik besloten Google niet meer als standaard zoekmachine te gebruiken. Dat zal ze leren! Voorlopig is mijn keuze gevallen op DuckDuckGo, kijk er maar eens. Geen storende advertenties en gesponsorde links, een mooie sobere resultatenlijst, en in mindere mate het gevoel dat ik bespioneerd word. Het wachten is op DuckDuckGo Maps.


UPDATE: Op de een of andere manier is er toch een nieuwere versie van de software beschikbaar gekomen met een werkende API. Hij doet het weer!


vrijdag 6 april 2012

Update avocado (4)

In verhullende, maar toch nauwelijks mis te verstane bewoordingen dringt mijn gewaardeerde lezer Jan F. aan op nadere informatie over de voortgang van de avocadoteelt. We hebben er met z'n allen voor gekozen hieraan tegemoet te komen.

Velen zullen denken dat de avocado allang het loodje heeft gelegd. Zeker mijn eveneens gewaardeerde lezeres Margreet A., die zich destijds haastte te melden dat zij het al zo vaak had geprobeerd en dat het altijd mislukte. Op de foto hieronder is te zien dat dat beslist niet waar hoeft te zijn en dat liefde voor en toewijding aan de avocadoteelt veel vermag.

De avocado heeft de winter doorgebracht achter het raam van de bijkeuken, een vorstvrije maar koele omgeving dus. Hij heeft zo eens in de veertien dagen wat water gehad. Maandenlang heeft de plant een tamelijk statische indruk gemaakt, maar een paar weken geleden zag ik tot mijn genoegen dat er weer wat nieuwe bladen begonnen te ontspruiten. Zodra nachtvorst geheel uitgesloten is mag hij weer naar buiten - ik verwacht taferelen vergelijkbaar met de beelden van koeien die voor het eerst weer de wei in gaan.



woensdag 4 april 2012

Aanbevolen lectuur

Nee, ik ga een stap verder: ik stel het verplicht. Wie het op prijs stelt hier kennis te nemen van mijn gedachtegoed (ik gebruik deze term met zelfspot, maar laatst hoorde ik zelfs dat iemand het had over het gedachtegoed van Hero Brinkman. Hero Brinkman! Alsof het woord gedachtegoed niet iets van een denkproces veronderstelt), dus wie dat op prijs stelt, dient ook kennis te nemen van 'En dan nog iets' van Paulien Cornelisse. Vanmiddag heb ik dat gelezen onder vrijwel permanent gegrinnik, zo nu en dan onderbroken door een daverend lachsalvo. Wie denkt dat ìk  kritisch luister, die kent Paulien Cornelisse nog niet. Oh, wat zou ik die stukjes graag geschreven hebben! Werkelijk briljant.

Paulien Cornelisse maait me wel enig gras voor de voeten weg. Zo had ik nog een blogje in m'n hoofd over de vermaledijde uitdrukking 'met z'n allen', als in 'daar hebben we met z'n allen voor gekozen'. Dat betekent namelijk vrijwel nooit echt met z'n allen, maar meestal 'met de kleinst mogelijke meerderheid', of 'met de kleinst mogelijke meerderheid van de mensen die er over gaan', of  iets dergelijks. De uitdrukking schept een vals gevoel van unanimiteit en saamhorigheid en is daarom bijzonder populair bij suspecte managementstypes. Enfin, Paulien Cornelisse kan dat allemaal veel mooier onder woorden brengen, en heeft dat ook gedaan. Het hoofdstuk heet 'Moeten willen'.

Het is een uiterst amusant boekje dus en het bevat scherpe waarnemingen. Maar leerzaam is het ook: onder de 'Activiteiten die gezond en actief lijken, maar die in feite duiden op een verborgen depressie' rangschikt zij onder andere  eigen basilicum kweken. Zo, die zit!


zondag 1 april 2012

KNAW

De nieuwe president van de KNAW zegt in Buitenhof: "Toen besefte ik me....."


Geschikt?