Bijna altijd leuk, maar vandaag wel erg goed!
maandag 31 oktober 2011
zondag 30 oktober 2011
Ziggo
Vanmiddag lag Ziggo er hier weer eens uit. Dat is niet direct een dagelijkse ergernis, maar het komt toch wel een paar keer per jaar voor dat de regionale kabelmonopoliehouder het laat afweten. Op zulke momenten ben ik altijd weer blij, dat ik geen "triple player" bij deze kabelboer ben. Alléén tv, terwijl we internet en telefoon via ADSL hebben. In tegenstelling tot waarschijnlijk het merendeel van de slachtoffers kon ik dus wèl op de website kijken of ze al wisten dat er iets aan de hand was - wat het geval bleek te zijn. Hoe groot het probleem is, daar kom je niet achter: je moet je eigen postcode invullen en daar wordt dan van vermeld of er een storing is. Ziggo is kennelijk doodsbang te laten merken dat het eventueel van Hoogeveen tot Rodeschool en van Winschoten tot Harlingen mis is, en alleen wie heel veel postcodes uit zijn hoofd kent kan daar achter komen.
Uiteraard hebben wij bij de al eerder beschreven pracht-tv een digitaal abonnement. Tot dusver hadden we daarmee alle regionale zenders. Talrijke knusse uurtjes heb ik doorgebracht met TV Zeeland en TV Brabant! Nou, niet echt, maar ik vond het toch wel leuk dat het kon.
Helaas, nu zet Ziggo het mes erin. Binnenkort hebben we alleen nog maar de regionale zenders van de eigen en de aangrenzende provincies: in ons geval dus Drenthe, Groningen, Friesland en Overijssel. Groningers hebben dus waarschijnlijk alleen Friesland en Drenthe extra. En wat zullen ze in Limburg blij zijn, dat ze ook nog net voor een héél klein stukje aan Gelderland grenzen! Ik weet trouwens niet eens zeker, of ze daar eigenlijk ook tot Ziggo veroordeeld zijn.
Ik plaats even (ter wille van de studiehuis-generatie) een kaartje om het voorgaande te verduidelijken.
En waarom nu dit alles? Is het goedkoper, en gaan de tarieven daarom omlaag? Neuh. Dat moet je zo zien, ik citeer: "Vanaf 1 november krijgen deze omroepen een betere plaats in de elektronische pogrammagids en zijn de zenders uit uw gemeente, provincie en aangrenzende provincies te zien vanaf kanaalnummer 30."
Aha. Jaja. Juist. Het is vanwege de betere plaats in de elektronische programmagids. Laaienlichters zijn het!
Uiteraard hebben wij bij de al eerder beschreven pracht-tv een digitaal abonnement. Tot dusver hadden we daarmee alle regionale zenders. Talrijke knusse uurtjes heb ik doorgebracht met TV Zeeland en TV Brabant! Nou, niet echt, maar ik vond het toch wel leuk dat het kon.
Helaas, nu zet Ziggo het mes erin. Binnenkort hebben we alleen nog maar de regionale zenders van de eigen en de aangrenzende provincies: in ons geval dus Drenthe, Groningen, Friesland en Overijssel. Groningers hebben dus waarschijnlijk alleen Friesland en Drenthe extra. En wat zullen ze in Limburg blij zijn, dat ze ook nog net voor een héél klein stukje aan Gelderland grenzen! Ik weet trouwens niet eens zeker, of ze daar eigenlijk ook tot Ziggo veroordeeld zijn.
Ik plaats even (ter wille van de studiehuis-generatie) een kaartje om het voorgaande te verduidelijken.
En waarom nu dit alles? Is het goedkoper, en gaan de tarieven daarom omlaag? Neuh. Dat moet je zo zien, ik citeer: "Vanaf 1 november krijgen deze omroepen een betere plaats in de elektronische pogrammagids en zijn de zenders uit uw gemeente, provincie en aangrenzende provincies te zien vanaf kanaalnummer 30."
Aha. Jaja. Juist. Het is vanwege de betere plaats in de elektronische programmagids. Laaienlichters zijn het!
dinsdag 25 oktober 2011
Hele
De fysiotherapeut van mijn bejaardengymnastiek doet het.
De piloot van het Transavia-vliegtuig doet het.
De vertegenwoordigster van de reisorganisatie doet het, in de bus.
De nieuwslezer van RTL4 doet het (soms).
De presentatrice van het ochtendprogramma op Nederland 1 (ene Merel) deed het vandaag drie keer in vijf minuten: voor het journaal, tussen het journaal en de reclame, en na de reclame.
"Een hele goede morgen".
Wat bedoelen ze eigenlijk? Dat de ochtend heel goed is, of dat de hele ochtend goed is, allebei misschien? Wat is dit voor naar populairderig gedoe? Wat krijgen we als dit helemaal versleten is? Een uitzonderlijk goede morgen? Ik pleit krachtig voor gewoon "goedemorgen" zonder flauwekul.
Nu ik toch bezig ben: het woord "ongeveer" staat op de rode lijst van met uitsterven bedreigde woorden. Het wordt vervangen daar het uitermate slappe "zo'n". Zo'n drieduizend demonstranten bevonden zich op het Malieveld.
Slachtoffer van misbruik is "rond de klok van". Een prima uitdrukking, als hij gebruikt wordt in combinatie met hele of desnoods halve uren, maar preciezer dan dat gaat het niet. Rond de klok van 6 over half negen, dat is toch niet om aan te horen!
Straks, zo rond de klok van 2 voor 9, wensen zo'n twee miljoen ambtenaren elkaar weer een hele goede morgen.
Bah.
De piloot van het Transavia-vliegtuig doet het.
De vertegenwoordigster van de reisorganisatie doet het, in de bus.
De nieuwslezer van RTL4 doet het (soms).
De presentatrice van het ochtendprogramma op Nederland 1 (ene Merel) deed het vandaag drie keer in vijf minuten: voor het journaal, tussen het journaal en de reclame, en na de reclame.
"Een hele goede morgen".
Wat bedoelen ze eigenlijk? Dat de ochtend heel goed is, of dat de hele ochtend goed is, allebei misschien? Wat is dit voor naar populairderig gedoe? Wat krijgen we als dit helemaal versleten is? Een uitzonderlijk goede morgen? Ik pleit krachtig voor gewoon "goedemorgen" zonder flauwekul.
Nu ik toch bezig ben: het woord "ongeveer" staat op de rode lijst van met uitsterven bedreigde woorden. Het wordt vervangen daar het uitermate slappe "zo'n". Zo'n drieduizend demonstranten bevonden zich op het Malieveld.
Slachtoffer van misbruik is "rond de klok van". Een prima uitdrukking, als hij gebruikt wordt in combinatie met hele of desnoods halve uren, maar preciezer dan dat gaat het niet. Rond de klok van 6 over half negen, dat is toch niet om aan te horen!
Straks, zo rond de klok van 2 voor 9, wensen zo'n twee miljoen ambtenaren elkaar weer een hele goede morgen.
Bah.
dinsdag 11 oktober 2011
Briljant commentaar
In Leeuwarden is een conflict ontstaan over de intocht van Sinterklaas. Een organiserend comité en de winkeliersvereniging liggen met elkaar overhoop over de route. Het gevolg is dat er twee intochten zullen zijn en, naar ik vrees, ook twee Sinterklazen.
Een betreurenswaardige zaak. Maar veel troost biedt het commentaar van de voorlichter van de gemeente Leeuwarden: "De zwartepiet ligt niet bij ons."
Een betreurenswaardige zaak. Maar veel troost biedt het commentaar van de voorlichter van de gemeente Leeuwarden: "De zwartepiet ligt niet bij ons."
woensdag 5 oktober 2011
Update avocado (3)
Een oplettende lezeres maakte onlangs gewag van het feit, dat dit blog behalve dagelijkse ergernissen toch ook een aantal dagelijkse genoegens beschrijft. Kijk, dat kunnen we natuurlijk niet hebben, hè. Van nature ben ik al een zwartkijker en mijn actuele troosteloze bestaan als uitgerangeerde bejaarde dient toch vooral irritaties te genereren. Ik beloof dus dat ik met verscherpte aandacht het gestuntel van de nieuwslezers zal volgen en ik overweeg zelfs een notitieboekje bij de hand te houden als ik televisie kijk. Dat laatste gebeurt tegenwoordig vrij vaak: een paar weken geleden heeft onze oude tv de geest gegeven en we hebben inmiddels een nieuwe. Plat! HD! Pijlsnelle teletekst! Te verbinden met het draadloze netwerk! Apps! Teletekst met beeld ernaast, zodat Heleen naar Midsomer Murders kan blijven kijken, terwijl ik de ontwikkelingen bij FC Zwolle volg! Er gaat waarlijk een wereld voor me open. Verdorie, alweer zo positief. Nou ja, één keertje dan nog.
Op 4 augustus vertelde ik dat mijn avocado toch nog enige tekenen van leven leek te vertonen. Inmiddels is gebleken dat het laten omwaaien van de top (dat is dat zwarte steeltje op onderstaande foto) een gouden greep is geweest. Het prikkelde de lager gelegen delen tot grote activiteit; wat ik aanzag voor bladknoppen bleken aanzetten voor zijscheuten te zijn, die schoten inderdaad zij, er kwamen blaadjes aan en nu levert de avocado al een serieuze bijdrage aan mijn persoonlijke CO2-balans.
Het lijkt me dat we de kritieke fase voorbij zijn. Calamiteiten voorbehouden zal ik dan ook geen verdere updates over de toestand van de avocado plaatsen. Ik snijd het onderwerp pas weer aan bij de eerste oogst. Met manden vol avocado's zal ik dan op de weekmarkt in Yde staan. Naar schatting in 2019. Dat mos haal ik nog wel een keertje weg.
Op 4 augustus vertelde ik dat mijn avocado toch nog enige tekenen van leven leek te vertonen. Inmiddels is gebleken dat het laten omwaaien van de top (dat is dat zwarte steeltje op onderstaande foto) een gouden greep is geweest. Het prikkelde de lager gelegen delen tot grote activiteit; wat ik aanzag voor bladknoppen bleken aanzetten voor zijscheuten te zijn, die schoten inderdaad zij, er kwamen blaadjes aan en nu levert de avocado al een serieuze bijdrage aan mijn persoonlijke CO2-balans.
Het lijkt me dat we de kritieke fase voorbij zijn. Calamiteiten voorbehouden zal ik dan ook geen verdere updates over de toestand van de avocado plaatsen. Ik snijd het onderwerp pas weer aan bij de eerste oogst. Met manden vol avocado's zal ik dan op de weekmarkt in Yde staan. Naar schatting in 2019. Dat mos haal ik nog wel een keertje weg.
zondag 2 oktober 2011
Aloha
Waarschijnlijk is aan mij een voyeur verloren gegaan. Of misschien niet eens verloren gegaan, want ik ben een groot liefhebber van webcams. Het webcambankje in Gdansk ( Laweczka Internetowa), de veerpont in West-Canada, de blik vanaf La Puntilla naar La Playa op La Gomera, het altijd mooie weer van Hunnebostrand in Zweden, steeds weer is het fascinerend om live naar een plek honderden of duizenden kilometers verderop te kijken, wat voor weer het daar is, wat de mensen doen, en of de markt in Svendborg alweer wordt opgebouwd.
De meeste van die webcams sturen eigenlijk alleen maar foto's door, die bijvoorbeeld om de 10 seconden worden gemaakt. Het effect daarvan is dat mensen die net nog op het bankje zaten, even later plotseling verdwenen zijn zonder dat je ze hebt zien vertrekken. Een echte streamende webcam is natuurlijk mooier, maar vergt aan de zendende kant uiteraard ook veel betere hardware.
Nu heb ik een hele mooie ontdekt. Dat kwam zo: een nogal reislustig aangelegde oudleerling meldde dat zij op weg was naar Aloha. Daar heb ik even op gegoogled, want het zou maarzo kunnen dat ze inderdaad naar Hawaii was, zoals ik even dacht. Maar Aloha is een strandtent in Wijk aan Zee met een webcam op het dak. Een webcam waar ik de laatste dagen een bijzonder goed humeur van kreeg. Hij heeft weliswaar wat moeite met de autofocus, maar hij is mooi gedetailleerd, hij maakt een zwaai van zuid naar noord en weer terug, hij zoomt in en uit. Je ziet nog net hoe grote schepen de haven van IJmuiden in en uit varen, je ziet gezinnetjes met zware bepakking door het mulle zand zwoegen, je ziet meeuwen aan de vloedlijn scharrelen, en het leukste: je kunt erg goed zien hoe kinderen tot rennen gestimuleerd worden op zo'n breed strand. Mooi schelpje gevonden: rennen naar je moeder bij de tassen met broodjes en frisdrank. En daarna ook rennend weer terug om nog meer te zoeken. Was het niet zo'n eind, dan was ik allang in de auto gestapt om deel uit te maken van de strandgenoegens in Wijk aan Zee.
Je vindt hem hier.
De meeste van die webcams sturen eigenlijk alleen maar foto's door, die bijvoorbeeld om de 10 seconden worden gemaakt. Het effect daarvan is dat mensen die net nog op het bankje zaten, even later plotseling verdwenen zijn zonder dat je ze hebt zien vertrekken. Een echte streamende webcam is natuurlijk mooier, maar vergt aan de zendende kant uiteraard ook veel betere hardware.
Nu heb ik een hele mooie ontdekt. Dat kwam zo: een nogal reislustig aangelegde oudleerling meldde dat zij op weg was naar Aloha. Daar heb ik even op gegoogled, want het zou maarzo kunnen dat ze inderdaad naar Hawaii was, zoals ik even dacht. Maar Aloha is een strandtent in Wijk aan Zee met een webcam op het dak. Een webcam waar ik de laatste dagen een bijzonder goed humeur van kreeg. Hij heeft weliswaar wat moeite met de autofocus, maar hij is mooi gedetailleerd, hij maakt een zwaai van zuid naar noord en weer terug, hij zoomt in en uit. Je ziet nog net hoe grote schepen de haven van IJmuiden in en uit varen, je ziet gezinnetjes met zware bepakking door het mulle zand zwoegen, je ziet meeuwen aan de vloedlijn scharrelen, en het leukste: je kunt erg goed zien hoe kinderen tot rennen gestimuleerd worden op zo'n breed strand. Mooi schelpje gevonden: rennen naar je moeder bij de tassen met broodjes en frisdrank. En daarna ook rennend weer terug om nog meer te zoeken. Was het niet zo'n eind, dan was ik allang in de auto gestapt om deel uit te maken van de strandgenoegens in Wijk aan Zee.
Je vindt hem hier.
donderdag 22 september 2011
Glas
Mijn terecht befaamde speaking-names database is uit de lucht. Maar dat de voorzitter van de glastuinbouwers Nico van Ruiten heet, dat wilde ik jullie toch niet onthouden.
Abonneren op:
Posts (Atom)


