zondag 17 juli 2011

Heksenkring

Het gaat niet goed met ons grasveld. Al voor de esdoorn eruit ging hadden we al een soort heksenkring in de tuin, en nu is er nog eentje bijgekomen. Ik had juist gedacht dat die paddestoelen door meer licht en lucht wel zouden verdwijnen. Binnen de kring lijkt het gras dubbel zo hard te groeien.
Ik kan me heel goed voorstellen dat onder ons grasveld een gigantisch en boosaardig mycelium geduldig ligt te wachten tot het hele gazon is gesloopt. En ik moet dan denken aan "Het plantaardig bewind" van Jacques Hamelink.



Die lichte plek is gewoon van de kruiwagen, die daar een paar dagen heeft gelegen.

vrijdag 15 juli 2011

Update avocado

Ik heb 'm gespalkt - tijd zat tenslotte.
Voor de suggestie van deskundige F. te Bedum, dat het hier om het verwoestende werk van de avocadoprocessierups zou kunnen gaan, zijn geen aanwijzingen aangetroffen.
Ik houd jullie via dit weblog op de hoogte van het verdere verloop van de teelt.

Avocadoteelt valt af als potentiƫle hobby na pensionering

donderdag 7 juli 2011

Slijpsteen voor de geest

De NRC besteedt  vandaag ruime aandacht aan het schandaal rondom News of the World. Terecht, daar was veel mis.
Maar op de verslaggeving van de NRC zelf valt ook wel iets aan te merken. Zo wordt op de voorpagina al beweerd, dat het bedrijf van Murdoch inmiddels "schade leidt". Dat zal een ware leidensweg zijn voor de man.
Op pagina 9 staat "De journalist schiep op over de afluisterpraktijken". Je vraagt je toch af: waartoe heeft het Opperwezen eigenlijk de functie van corrector geschept? En waarom wordt die beroemde slijpsteen niet intern toegepast?

vrijdag 10 juni 2011

Hij is er uit

Jaren geleden ben ik mijn verstandskiezen kwijtgeraakt. Onlangs ging onder niet ondramatische omstandigheden mijn blindedarm verloren. En nu is ook nog de esdoorn eruit.

De esdoorn. In onze achtertuin stond een zeer mooie esdoorn. Hij ruiste prettig met zijn gebladerte, bij milde regen kon je er droog onder zitten, er ging vaak een boomklever op en af, het was een prettige hoge top voor een merel om zijn territorium te gaan zitten markeren, op warme dagen gaf hij heerlijk schaduw, en toch.....

Hij werd echt te groot, ik dacht wel 40 meter, maar de deskundigen die hem vandaag gekapt hebben zeiden 20. Hoe dan ook, hij  zou uiteindelijk twee keer zo hoog worden, hij leverde elk najaar een kleine vijftig kruiwagens met blad (en dat blad verkleurde niet aan de boom), hij nam toch wel een hoop licht weg, de bloempjes die eraf vielen waren dit jaar wel bijzonder kleverig, overal hadden we esdoorn-opslag, de buren begonnen erover te zeuren. Hij moest weg.

Vandaag is hij aan zijn eind gekomen. Zeldzaam professionele werkers van een groenbedrijf zijn er met afwisselend vier of vijf man de hele dag mee bezig geweest. Het mooiste vond ik de machine die de stobbe wegfreesde: afstandsbedienbaar en van het merk Predator.

Schokkende beelden hier .

maandag 16 mei 2011

OnDZettend uiDZonderlijk

Veel nieuwslezers zijn verschrikkelijk bang om een geschreven Z als S uit te spreken. Waarschijnlijk vrezen ze voor een ordinaire Amsterdammer of een Fries aangezien te worden. Daardoor vervallen ze tot hypercorrectie en spreken ze ontzettend uit als onDZettend en uitzonderlijk als uiDZonderlijk. Jeanet Schuurman en Femke Wolthuis doen hier gelukkig niet aan mee (maar die laatste is dan ook een oudleerling van mij ;-)


Hoe zit dit nu precies? In het Nederlands geldt een regel voor "progressieve assimilatie", dat wil zeggen dat na een stemloze ploffer (p,k,t)  een stemhebbende klank zijn stem verliest. De uitspraak van de woorden in de titel moet dus zijn onTSettend en uiTSonderlijk, en nee, dat klinkt niet ordinair of dialectisch.

De arme nieuwslezers zien zwetend die dreigende geschreven Z aankomen, zetten zich schrap en zijn heilig van plan hem ook echt als Z uit te spreken. Probleem! Wij kunnen, trouw aan de fonetische regels als we zijn, in een vloeiend uitgesproken woord geen T voor een Z uitspreken. Daarom maken ze in doodsnood van die T maar een D en zeggen ze onDZettend en uiDZonderlijk. Ze passen dus regressieve assimilatie toe waar het progressieve dient te zijn.

Zoiets hoor ik wel zestig of zeventig keer per week. Hoe spreek je dat uit? Sestig en Seventig! En niet ZZestig en ZZeventig. Kwestie van progressieve assimilatie, zal ik maar zeggen. Huh? Waar is die stemloze ploffer dan, die eraan vooraf moet gaan? Weg!!! Maar vroeger was hij er wel, toen heetten die getallen antzestig en antzeventig - "ant" zal wel zoiets als tiental betekend hebben. De ploffer is allang weg, en het effect van de regel heeft standgehouden, mooi vind ik dat.

vrijdag 13 mei 2011

ZZZ

Heden ergernis in het 8-uur journaal: China-correspondent (!) Wouter Zwart die met grote hardnekkigheid het bijvoeglijk naamwoord "Chinese" uitspreekt als "ChineZe". En dan nog eens de deprimerende commentaartoon van Pauline Broekema er omheen.....